بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذ رنگی...با اینا زمستونو سر میکنم

فقط یه روز مونده به اولین عیدی که خونه نیستم.
گیرم که هفت سین نداره، گیرم که سبزی پلو با ماهیش دست پخت مامان نیست، گیرم که بیرون چند متر برف نشسته، گیرم که شب عید تا ساعت 9 کلاس دارم، گیرم که آخر ترمه و یه عالمه گرفتاری دارم، گیرم که از کسی عیدی نمیگیرم، گیرم که سال تحویل رو میشینم توی اتاقم و از توی اینترنت تلویزیون ایران رو میگیرم، گیرم کسی نیست بعد سال تحویل بغلش کنم و ببوسمش و بگم "صد سال به این سالها"، گیرم که دلم تنگه خونه و بوی تمیزی بعد خونه تکونی ه، گیرم که جای من سر سفره هفت سین خونمون خالیه، گیرم که موقع تایپ این نوشته نمیتونم بیشتر از این بغضم رو نگه دارم...دلیل نمیشه! عید عیده. وفت خنده و شادی و آرزوهای جدید برای سال نوست.
عیدتون مبارک! "صد سال به از این سالها".


5 Comments:
یادش بخیر پارسال، چه خوش گذشت
قیافه مهتاب یادته؟ به زور پا شده بود ((:
عیدت مبارک
روله، نزدیک بی سرمه بکوام دیوار وا ای نوشتت! خو اوچی که بوات مفتا دیه ور منو تو نیسا، ایما بزرگ شیم و خیر و خوشی! راستی برارم عیدت مارک! خویی سلامتی؟!
Eidet kheily mobarake, manam 2 sale ke dige eid pishe khanevadam o khune nistam, vali be ghole khodet eid eide, bekhand ta donya be rut bekhande
نمی دونم از کجا وبلاگم رو می شناسی (می شناسمت؟!)
ولی خیلی قشنگ می نویسی... مخصوصاٌ تو این شب عیدی خیلی چسبید... سال نو تو هم مبارک!اینم یه تبریک دیگه از یه جای دیگه غیر از خونه...
:)
ارسال يک نظر
<< Home